นิทานโหร เรื่อง ดวงชะตาเหมือนกันแต่สภาพชีวิตต่างกัน#2

 

มีเรื่องตัวอย่างที่เล่าสืบกันมาอยู่เรื่องหนึ่งว่า                              

เมื่อครั้งรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าฯ พระมหากษัตริย์องค์ที่ ๔ แห่งพระบรมราชวงศ์จักรี  พระองค์ท่านทรงสนพระทัยในวิชาโหรเป็นอย่างมาก เมื่อเสวยราชย์ได้ทรงผนวชอยู่เป็นเวลานาน พระองค์ท่านทรงมีสหธรรมิกรูปหนึ่ง  ซึ่งถือปฏิสนธิกาลขึ้นมาในโลกนี้ ตรงกับวัน เดือน ปี ขึ้น แรม และเวลาตกฟาก(เหมือน)กับพระราชประสูติของพระองค์ท่านทุกประการ พูดกันอย่างง่ายตามหลักภาษาโหรก็คือ มีดาวพระเคราะห์ในชาตาพร้อมทั้งลัคนา อยู่ในราศีจักรเดียวกันทุกประการ                 สมเด็จพระจอมเกล้าฯ ทรงคุ้ยเคยกับพระรูปนั้นเป็นอันดี  ต่อมาภายหลังพระองค์ท่านได้ทรงลาผนวชออกมาเสวยราชสมบัติ และพระภิกษุรูปนั้นก็ได้เลื่อนสมณศักดิ์ขึ้นเป็นพระราชาคณะ ได้เป็นอธิบดีสงฆ์ ณ พระอารามหลวงแห่งหนึ่ง ในจังหวัดพระนครนี้ (อ.แฉล้ม กล่าวว่าเป็นวัดบางลำภู)                เผอิญในปีหนึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าฯ ได้เสด็จไปพระราชทานผ้าพระกฐินหลวง ณ พระอารามแห่งนั้น เมื่อได้ทรงประกองศาสนพิธีเสร็จเรียบร้อยแล้ว ได้ทรงมีพระราชปฏิสันถารกับท่านเจ้าอาวาส ในฐานะที่พระองค์ท่านทรงคุ้ยเคยกันมาก่อน ได้ทรงไต่ถามถึงเรื่องราวต่างๆ ต่อมาก็ได้มีพระราชดำรัสตรัสถามขึ้นมาว่า                 “โยมกับท่านมีดวงชะตาเหมือนกัน  แต่ทำไมท่านจึงมิได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินเหมือนกับโยม” ท่านเจ้าคุณองค์นั้นทูลตอบว่า                 “ขอถวายพระพร ต้นไม้ที่ขึ้นยอดภูเขา กลางภูเขา และโคนภูเขา ย่อมมองเห็นได้แตกต่างกว่ากัน ต้นไม้นี้เกิดวันเดียวกัน สูงเท่ากันจริง แต่ต้นยอดเขาอาศัยภูเขาสูงก็เด่นมาก ต้นกลางเขาก็เด่นลงมา ต้นตีนเขาก็เสมอธรรมดา”            “เช่นเดียวกับบพิตรพระราชสมภารเจ้าทรงถือกำเนิดภายใต้เศวตฉัตร ผลบุญจึงส่งเสริมให้ได้ขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดิน ส่วนอาตมาภาพนั้นถือกำเนิดในตระกูลชาวนา ที่ได้มาเป็นเจ้าคุณพระราชาคณะเช่นนี้ ก็นับว่าเป็นบุญบารมีอยู่อักโขแล้ว คนสามัญก็ไม่เกินอาตมาๆ ได้วิสาสะกับกษัตริย์เป็นมิตรอันดี ก็นับว่าเป็นคนชั้นสูง และเป็นเจ้าอาวาสวันในพระนคร คนธรรมดาและภิกษุก็ต้องเคารพ แม้พระเจ้าแผ่นดินก็เคารพ ลองคิดว่าดวงชะตาผิดได้อย่างไร ”            พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าฯ ได้ทรงมีพระราชดำรัสถามต่อไปอีกว่า                “ในปีนี้  โยมได้ช้างเผือกมาเชือกหนึ่ง ท่านเล่าได้อะไรมาบ้าง” ท่านเจ้าคุณพระราชาคณะองค์นั้นจึงทูลตอบว่า“ขอถวายพระพร อาตมาภาพก็ได้แมวเผือกมาตัวหนึ่งเหมือนกัน เล็บตาขาวงามเหลือเกิน เดี่ยวนี้อยู่วัด”   เรื่องนี้จึงเป็นอุทหรณ์ที่ชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างกัน เพราะสิ่งแวดล้อมของเจ้าชะตาเป็นเรื่องที่สำคัญยิ่ง คือถึงแม้ว่าจะถือกำเนิดขึ้นมาในโลกนี้ โดยมีดวงชะตาที่เหมือนกันแต่สิ่งแวดล้อม ชาติชึ้นวรรณะต่างกว่ากันผลที่ส่งให้ย่อมจะไม่เหมือนกันนิทานเรื่องนี้แสดงว่า ตระกูล ฐานะ ที่เกิด สถานที่เป็นหลักประกอบการทำนายเหมือนกัน 

 เรียบเรียงจากหนังสือ โหราศาสตร์ปริทรรศน์ภาค ๔ ภววินิจฉัย ของท่านอ.เทพย์ สาริกบุตร หน้า ๓๓-๓๘ และหนังสือเคล็ดลับโหราศาสตร์ฉบับพิสดารและกาลจักร ของท่านอ.แฉล้ม เลี่ยมเพชรรัตน์ หน้า ๑๔๔-๑๔๕